Auteur :
MARC SMET
Regisseur :
ROBERT DE CLERCK
Genre :
Tragikomedie
Korte Inhoud
Het stuk begint als een "doodgewoon" stuk, bij een " doorsnee" familie: vader, moeder, zoon en dochter.
Uiteraard zijn er de gewone probleempjes, maar die zijn er overal wel. De kleinburgerlijkheid en de clichés druipen van de muren.
Maar dan wordt er een bom gelegd onder dit "modelgezinnetje", onder dit kaartenhuisje van clichés, onder dit paradijs voor eenzame men¬sen.
Bij iedereen in het gezin worden de maskers afgerukt. Soms gebeurt dat subtiel, soms brutaal.
Het stuk krijgt een totaal onverwachte wending: het wordt een echt liefdesverhaal, tragisch, dat wel maar tegelijk zo hartverwarmend en poëtisch.
De sleutel in dit alles is de "muziekdoos" of beter "the musicbox". Het is enerzijds het bindmiddel tussen de verschillende personages, maar anderzijds is het ook een soort symbool, een metafoor voor dromen die gevangen zitten, voor onvervulde dromen, voor onvervulde verlangens en gevoelens. Als men ze toch vrijlaat, dan hoort men alleen ... muziek ...
Het stuk gaat over macht en onmacht, over onderdrukking, over het maken van keuzes, over hypocrisie, over lafheid, over routine ... over liefde en haat ... over liefde en poëzie ... over liefde en muziek ... over liefde ...
Personages :
Frans:
Een man van middelbare leeftijd. Hij is zijn werk in de garage kwijtgeraakt - door zijn rugproblemen, zegt hij, maar in feite kon hij niet goed meer mee met de nieuwe ontwikkelingen. Hij zit schijnbaar in een midlife-crisis.
Hij ergert zich aan zijn vrouw en kinderen. maar in feite ligt de verklaring voor zijn gedrag veel dieper.Zijn geheim wordt in de loop van het stuk stilaan ontrafeld.
Moniek:
Een vrouw van middelbare leeftijd maar die dat zelf niet wil toegeven. Ze werkt in een sjieke boetiek maar laat uitschijnen dat ze daar de touwtjes in handen heeft.
De liefde tussen haar en haar man is verleden tijd maar ze is niet vies van " avontuurtjes ".Ze leeft boven haar stand en heeft geen oog voor de problemen in haar gezin.
Kristof:
De zoon van ongeveer 20 à 24 jaar. Hij heeft een broertje dood aan werken en heeft dan ook zijn studies opgegeven. Nadat zijn vader ontslagen is in de garage heeft hij diens taak daar overgenomen.Althans, dat denkt men. Want zoals bij iedereen is ook bij Kristof alles maar schijn. In de loop van het stuk komt zijn ware ik naar boven: hulpeloos en een beetje zielig.
Marjan: De dochter van ongeveer 20 à 24 jaar. Zij zit in het laatste jaar van het middelbaar maar dat komt omdat zij enkele keren haar jaar heeft moeten overdoen. Zij voelt zich niet thuis bij haar veel jongere klasgenoten.Zij is een beetje teruggetrokken. Zij draagt ook haar eigen geheim met zich mee. Wat karakter betreft gelijkt zij nog het meest op haar vader alhoewel dat niet echt uitgesproken wordt.
Sofie:
Een jonge dame. Ze is spontaan, open, een flapuit. Ze is excentriek gekleed, een beetje uitdagend. Niet om uit te dagen maar omdat zij zich daar goed in voelt...waarschijnlijk. In eerste instantie is zij ook mysterieus; men kan er geen vat op krijgen.Zij is eigenlijk de persoon die iedereen zal ontmaskeren...ook zichzelf
